Binnenkort houdt de 1000 kilometer voor Kom op tegen Kanker halt in Merelbeke-Melle, een doortocht waar we nu al naar uitkijken. Want achter dat warme verhaal schuilt ook een harde realiteit: kanker raakt gezinnen en vriendschappen in het hart, ook in onze gemeente. Toch blijven ze niet bij de pakken zitten, zoals de volgende drie verhalen bewijzen.
Dit zijn Charlie, Babette en Jean (zie foto). Hun gezin kreeg een zware klap toen Charlie een kankerdiagnose kreeg. Sindsdien koesteren ze hun tijd samen nog meer en halen ze kracht uit kleine, betekenisvolle gebaren.
Charlie heeft alveolair rhabdomyosarcoom, een zeldzame, agressieve vorm van kanker. Die diagnose kwam hard binnen. “Plots verandert je hele leven,” zegt hun fiere mama Mieke. “Maar je moet blijven doorgaan, gewoon al voor de rest van het gezin. Babette en Jean hebben ook hobby’s, gaan naar school en willen afspreken met hun vriendjes. Ik wil niet dat dat verandert. Hoewel er veel aandacht gaat naar Charlies zorg, proberen we een zo normaal mogelijk leven te leiden. Weliswaar op Charlies ritme. Hij heeft dan wel kanker, maar als hij zich oké voelt - en dat is best vaak - speelt en leeft hij zoals zijn broer en zus. En van die momenten genieten we nu extra hard.”
Team Charlie!Wouter De MoorSymbolische draak
Voor Charlie zit een standaard schooltraject er niet in. Dat merkt ook Babette, die naar school gaat in de Landelijke Steinerschool in Munte. “Als Charlie naar het ziekenhuis moet en ik op school zit, denk ik vaak aan hem. Soms let ik minder goed op in de klas, omdat ik me dan afvraag hoe het met hem gaat.” Onlangs lukte het toch om haar gedachten zowel bij haar broer als bij de les te houden.
“Op school mochten we een ontwerp voor een sok bedenken. Ik tekende Charlies logo: een draak. Bij zijn geboorte kreeg hij die als knuffeldier. Die gaat overal mee naartoe, zeker naar het ziekenhuis, en
geeft Charlie een gevoel van rust.”
Warrior Charlie
De ontwerpwedstrijd waaraan Babette deelnam, kadert in een actie ten voordele van Kom op tegen Kanker. Het is niet de eerste keer dat het gezin een bijdrage levert. Mieke: “Een paar weken geleden deden we mee aan de Kom op tegen Kanker-run met enkele vriendinnen. Ons team heet Warrior Charlie. Uiteraard staat ook zijn draak op onze truitjes. Fijn dat we met zo’n actie geld inzamelen voor kankeronderzoek, maar samenkomen met de hele groep is nog belangrijker voor mij. Dat geeft zoveel steun. Alle deelnemers hebben hun eigen verhaal en hun eigen reden om mee te lopen. Je strijdt niet alleen. Die gedachte geeft me de energie om door te blijven gaan.”
Babette tekende de draak van haar broertje Charlie op de sok.Wouter De MoorWim en Wouter trappen tegen kanker
Wim en Wouter verloren verschillende dierbaren aan kanker. Als eerbetoon en steun aan iedereen die tegen de ziekte strijdt, fietsen ze duizend kilometers bijeen ten voordele van Kom op tegen Kanker. Dat doen ze niet alleen, want in hun wiel volgt een peloton aan sympathisanten.
Wim, hoe ontstond Dust na Duust?
“Vijf jaar geleden kwam een vriendin met het idee om te fietsen voor Kom op tegen Kanker. Ik twijfelde eerst wat, omwille van het hoge inschrijvingsgeld. Mijn eerste bedenking was: hoe gaan we dat bedrag bij elkaar krijgen? Maar ik fiets graag en het zit in mijn natuur om mensen samen te brengen. De keuze was dus snel gemaakt. En die naam? Van al dat fietsen krijg je dorst, hé.” (lacht)
Wim fietst opnieuw mee met Dust na Duust.Wouter De MoorWat doen jullie om geld in te zamelen?
“We organiseren allerlei activiteiten en acties. Met kerst verkopen we wijn en fruitsap, en in de paasperiode pralines met ons logo op. Ondertussen hebben we ook al vier uitverkochte Comedy Nights achter de rug. Veel van de optredens gaan door in de kerk van Gontrode. Zalig om te zien hoe mensen uit de buurt zich willen engageren. Of sympathisanten die zelf zeggen: “Wij willen ook een activiteit ten voordele van “Dust na Duust” organiseren. Zo zijn intiatieven als Yoga in de Kerk of Sing4Life tot stand gekomen. Er komt soms wat stress bij kijken, maar het geeft enorm veel voldoening als je veel mensen op de been krijgt. Daarbij krijgen we hulp uit alle hoeken, zoals plaatselijke sponsors. Die lokale verbondenheid ontroert me
enorm.”
Waarom doe je mee aan KOTK?
“We hebben ondertussen al veel mensen verloren aan kanker, maar dat gevoel van verbondenheid is onze grootste drijfveer. Als je mensen met een gelijkaardig verhaal samenbrengt, ontstaat er iets unieks. Ook onderweg: wildvreemden moedigen je aan en applaudisseren als je passeert. Die positieve sfeer, die eigenlijk vertrekt vanuit een zware problematiek, geeft mij enorm veel voldoening en dankbaarheid. Na elke rit denk ik: ik ben zo’n gelukzak dat ik hier ben en nog kan meefietsen.”
Wouter, hoe ontstonden de Dzjimmy-boys?
“In 2020 werd bij Dzjim pancreaskanker vastgesteld. Ondanks de hevige buikpijn was hij tussen de chemobehandelingen door nog wel te vinden voor een fietstocht of voetbalmatch. Tot aan zijn dood nam hij ons regelmatig mee naar buiten. Dat deed mij ook deugd. Ik was op jonge leeftijd papa geworden en ben daardoor de vriendengroep wat uit het oog verloren. Het is cru om te zeggen, maar Dzjims ellende heeft ons weer dichter bij elkaar gebracht. Na zijn dood in 2022 is dat weer stilgevallen. Tot plots iemand zei: ‘Moeten we niet eens meedoen aan zo’n tocht van 1000 kilometer?’ En in mei is het zover.”
Wat doen jullie om geld in te zamelen?
Begin februari organiseerden we een sneukeltocht, met start- en aankomstplaats aan de kerk in Kwenenbos. De route was gebaseerd op Dzjims laatste Strava-activiteit. Het was een schone dag. De eerste lenteprikkels kwamen erdoor en uiteindelijk klokten we af op zo’n 300 deelnemers. Van vrienden en buren tot leerlingen uit de klas van Dzjims zoon. Sommigen wandelden mee, anderen bakten pannenkoeken of zorgden voor iets lekkers. Dat viel me wel op: overal waar we om hulp vroegen, kregen we een positief antwoord.”
Jullie nemen voor de eerste keer deel. Best spannend.
“Zeker, maar iedereen stond meteen achter het idee. Sommigen in onze ploeg hadden nog geen deftige fiets of waren volledig uit vorm. Zij zijn ondertussen een versnelling hoger geschakeld. Ik vind het bewonderenswaardig dat iemand die er niet meer is hen zo aan het sporten krijgt. Omdat ze fietsen in naam van Dzjim, willen ze hun etappe zo goed mogelijk uitrijden. Herkenbaar. In dezelfde periode ben ik mijn vader verloren aan kanker en als ik straks over de finish rijd, zal ik zowel aan hem als aan Dzjim denken.”
Wouter organiseerde een sneukeltocht in Kwenenbos en fietst mee voor Djzim.Wouter De MoorSupporteer mee
Op zondag 17 mei is het Kerkplein in Merelbeke-Melle het kloppend hart van de 1000 kilometer voor Kom op tegen Kanker. We nodigen alle inwoners uit om massaal af te zakken en de fietsers aan te moedigen.
Programma
De eerste groep fietsers wordt al verwacht om 9.30 uur. De laatste deelnemers komen omstreeks 17.20 uur aan op het Kerkplein. Tussendoor kan je genieten van funky grooves gebracht door What The Funk?!
Unieke sokken tegen kanker
Maar daarmee is de kous nog niet af. Voor het eerst verkopen we sokken ontworpen door een kind uit onze gemeente die deelnam aan de ontwerpwedstrijd. Zo laten we als gemeente zien dat op solidariteit geen leeftijd staat. De opbrengst van de verkoop gaat integraal naar Kom op tegen Kanker.
